Kanto
Konfuziteco Kafoklube
Stranga kafokluba interparolo fariĝas melodio el konfuzo.
Teksto
[Verse] Vespere ĉe la kafoklubo Murmuroj kaj glim' Amiko parolas Sed vortoj flugas Ne havas rim' Ĉu vi pensas pri vivo Au nur pri kupo de teo? Respondas nur rigardo Silento kiel neĝo [Verse 2] Li diras “Vortoj estas vento Vero estas marbordo” Mi provas kompreni Sed perdas min en labirinto de sonor' Ĉu li parolas pri am’ Aŭ simple ludas per vortoj? Ĉapo en mano Mi demandas Sed restas en forto [Chorus] Ĉu vin kaptis tornado Aŭ simple karnavalo? Serĉas en la kafo Sed trovas nur la amaro Kie la vera senco Ĝi eskapas tra fenestro Malgraŭ mia demando La respondo restas en ombro [Verse 3] Masonkruĉo premas lipojn Kelkfoje trogranda mord' Li ridetas kviete Kiel sorĉa akrobato sen kord' Mi spiretas suave Kaj pensas pri steloj ĝis malproksimo Ĉu vi konas la veron Aŭ ni vagas en senc’ de kaprico? [Chorus] Ĉu vin kaptis tornado Aŭ simple karnavalo? Serĉas en la kafo Sed trovas nur la amaro Kie la vera senco Ĝi eskapas tra fenestro Malgraŭ mia demando La respondo restas en ombro [Bridge] Bluaj cigaredoj fumas Kovras ĉion per neklara viro Kiel divenoj kaj sigeloj Enigmoj de sonĝa delir' Mi serĉas klarecon Sed renkontas nur nebulon Kiel pupoj en teatro Ĉu vivo estas ludo kun puno?